Aynı bardağa konan şaraptan içtik

Ayrı seslere aldırmadan

Ta başında gönle dur demek kolaydı

Biz zor olanı seçtik



Bir bakış akılları yerinden aldı

Gözümde parlayan ışık kaldı

Tam kamaşmaya alışmaya başlamışken

Her şey birden karardı

Saklayacak ne kaldı



Hiç kimse bilmedi

Hiç kimse duymadı sandık

Hiç kimse anlamaz

Hiç kimse ayırmaz sandık hep



Aynı daldan kopan elma seçtik

Yasaklara aldırmadan

Bu oyunda başrole ikimiz geçtik

Sonu pek mutlu olmayan



Hiç kaçış yolu yok içim daraldı

Çözümü olmayan düğümler

Bir bir arttı

Yolları ayırmayı kabullenmek

Bizden bir şey kopardı

Kaybedecek ne kaldı



Hiç kimse bilmedi

Hiç kimse duymadı sandık

Hiç kimse anlamaz

Hiç kimse ayırmaz sandık

(Yargılamaz sandık)



Öyle değilmiş meğer