Geldik gidiyoruz bu bahçeden

Yandık, eriyoruz farketmeden

Yaşarken kader diyoruz

Bilip bilmeden

Ölümse ecel diyoruz elden gelmeden



Ne kendimizi yoralım

Bu sorularla derinden

Ne havva’nın olsun suç

Yasak elma yüzünden

Biz haddimizi bilelim

Sevelim sadece yeter

Sayılı zaman her halukarda geçer



Bindik bir alamete

Gidiyoruz kıymete

Veda ederiz belki de, ahirette

Sefalete…