Üstüme yıkıldı

Dağ gibi bir hasret

Yaraları sarmaya

Alışıp unutmaya

Koca bir hayat lazım

Yıllar yetmez



Senin uzağında

Hayat çok hüzünlü

Şimdi kime yar diye

Sarılıyor ellerin

Gitsen bile gözlerin

Benden gitmez



Resimlerde hep o güzel yüzün

Yüreğimde hep ağlayan bir hüzün

Karaya vuran gemiler gibi

İçimdeki kalp yaralı bereli



Hançerli şu gönlüm

Sevdanla yanarken,

Unutmak ne mümkün severken



Hayatla barışmak

Bir yerden tutunmak

Herşeyde sen varken

Kolay mı ah unutmak