Istasyon insanlari

Ruhidir benim adim

Hiç çikamam evimden

Dostlar uydururum hayali

Mutluyumdur bu yüzden

Bir çiçek dürbününden

Insanlara bakarken

Bir gün bir istasyon gördüm

Trenleri geciken

Yolcular ellerinde

Tek gidislik bir bilet

Henüz bilmeseler de

Hayat bundan ibaret

Istasyon insanlari burdalar tesadüfen

Ayni rüyayi görüp ayri yerlere giden

Eskiden, çok eskiden

Ben daha çok küçükken

Henüz cennet plaji

Otopark olmamisken

Mercanlarin arasinda

Küçük baliklar vardi

En güzelleri el boyunda

Kavuniçi olanlardi

Bir gün bir rüya gördüm

O kavuniçi balik benmisim

Büyümem beklenmeden

Afiyetle yenmisim

Istasyon insanlari burdalar tesadüfen

Ayni rüyayi görüp ayri yerlere giden

Ruhidir benim adim

Bir sirrim var saklarim