YASAMAYA DAIR

Yasamak sakaya gelmez

Büyük bir ciddiyetle yasayacaksin

Bir sincap gibi mesela

Yani, yasamanin disinda ve ötesinde

Hiçbir sey beklemeden

Yani bütün isin gücün yasamak olacak

Yasamayi ciddiye alacaksin

Yani o derece, öylesine ki

Mesela kollarin bagli arkadan sirtin duvarda

Yahut, kocaman gözlüklerin

Bembeyaz gömleginle bir laboratuarda

Insanlar için ölebileceksin

Hem de yüzünü bile görmedigin insanlar için

Hem de hiç kimse seni buna zorlamamisken

Hem de en güzel, en gerçek seyin

Yasamak oldugunu bildigin halde

Yani öylesine ciddiye alacaksin ki yasamayi

Yetmisinde bile mesela zeytin dikeceksin

Hem de öyle çocuklara filan kalir diye degil

Ölmekten korktugun halde

Ölüme inanmadigin için

Yasamak yani agir bastigindan

Diyelim ki

Agir ameliyatlik hastayiz

Yani beyaz masadan bir daha kalkmamak ihtimali de var

Duymamak mümkün degilse de biraz

Erken gitmenin kederini

Biz yine de gülecegiz anlatilan Bektasi fikrasina

Hava yagmurlu mu diye bakacagiz pencereden

Yahut da yine sabirsizlikla bekleyecegiz

En son ajans haberlerini

Diyelim ki

Dövüsülmeye deger bir seyler için

Diyelim ki cephedeyiz

Daha orada ilk hücumda

Daha o gün yüzü koyun kapaklanip ölmek de mümkün

Tuhaf bir hinçla bilecegiz bunu

Fakat yine de çildirasiya merak edecegiz

Belki yillarca sürecek olan savasin sonunu

Diyelim ki hapisteyiz

Yasimiz da elliye yakin

Daha da on sekiz sene olsun açilmasina demir kapinin

Yine de

Disariyla beraber yasayacagiz

Insanlari, hayvanlari

Kavgasi ve rüzgariyla yani

Duvarin arkasindaki disariyla

Yani nasil ve nerede olursak olalim

Hiç ölünmeyecek gibi yasanacak

Siir : Nazim Hikmet Ran

Müzik : Anonim