Mum yak yoluma yeter yürürüm
Kayboldum isiga hasret
Bir siir yaz bana insani anlatan
Düsünce kalkmayi ögret

Kervan geçmez çöle döndüm
Yalnizligim tenimde kavruldu
Dolup tasmaz seller oldu
Gözyaslarim gözümde boguldu

Kurtar beni
Gün ortasinda issizim
Senden sonra dinmiyor ki gönül sizim
Ben bahtsizim
Beni anla hiç yorma
Bir el ver
Sana ihtiyacim var

Geçit vermez daglara düstüm
Yüzüm solgun, dizlerim dermansiz
Kurda kusa yem oldu gönlüm
Mahpus yattim sorgusuz sualsiz