Çok zamanlar önce kara orman içinde
Yalniz basina tek bir erkek fil yasardi

Bir gün dolasirken nehrin kenarinda
Kendi gibi yalniz kurbagaya rastladi

Gözleri birlesti kalpleri birlesti sevgiyle
Elele verdiler yanyana geldiler sevgiyle

Bütün kuslar sustu akan irmaklar durdu
Iki kalp ile çarpti bütün orman bir anda

Nehrin kenarina uzandilar yanyana
Rüzgar fisildarken dallarda yapraklarda

Hayaller kurdular her sevisen mutlu bir çift gibi
Uyuya kaldilar rüyaya daldilar onlar gibi

Birden siçradi fil uykudan uyandi
Bos yere yaninda kurbagayi aradi

Kabus zannettigi korkunç rüya dogruydu
Sevgilisi yaninda cansiz yatiyordu

Bir fil ancak kendi cinsinden bir fili severdi
Koskoca aski vücudu gibi çok agir geldi