Çok yasamista yorulmus gibi,yasamadan yasadik heryerde
Tek oyun vardi sehirde,oynardik kendi kentimize.
Derin tutkulara düsmemek: buydu hayattan anladigimiz. . .
Ama ne varsa düsenlerde var,varmis meger.
Yasal uyarilar,sagliga zarali sigaralar arasinda,
Bunca yil oturupta her yerini bilmedigim sokaklarda aradim
Seni.
Artmadim da azaldim sanki
Bir bomba daha sallamislar uzaktaki dostlar
Artmadikta eksildik bu ara.
Kafekerde,liselerde,sokaklarda avunduk asklarla,sarkilarla
Yeminliydik onlar gibi olmamaya,dostlarla zamanla solmamaya
Kimimiz küfür etti,kimimiz bakip geçti,kimimiz mola aldi bu
Oyunda.
Kaptan gitti,hava bozdu,herkes sandallara

Hem o hem su olamazsin,biraz huzur bulamazsin
Ama seversin konusmayi,çünkü konusmak bedava
Meydanlar bos olunca,isteseydin yapardin ama yapmadin...
Su farkli ama ayni yollarda,göz göze gelip susanlar.
Oysa nekadar benziyorduk birbirimize: aldandigimiz seylerle.
Aslinda birer fincan sohbet sehrin sogugunda hepsi bu.
En iyi dostlarimiz ölülerdi nedense,
Insanlar ki çogu anlamaz sözden.
Üzme kendini . . .
Biz bize yasar gideriz,yeter k i vazgeçme
Artik ne oyuz , artik ne suyuz
Simdi biz buyuz,bu...