Attigim her adim benden uzakta
Bastigim her yerde yokmusum meger
Çirprnirken ben denilen tuzakta
ben bana saplanan okmusum meger...

Aklim kumsal iken, ben toz paresi
Çiktikça yüksege alçalir oldum
Düsündüm derdimin nedir çaresi
Susarak konusmak, sonunda buldum...

Esrarli vuslata bir adim kala
Hasretin vecdiyle, ben kement attim
Deryada bogulmak ne güzel bela
Battikça kurtuldum, çiktikça battim...

Görünmez cevheri buldum diyerek
Körlügü kör ettim, deli bir tasla
Bilmeyi bilmeden, bildim diyerek
Boslugu doldurdum, dolu bir bosla...

Nasillarin sebebini sorarken
Sualimi cevapladim niçinde
Çoklugumda yoklugumu ararken
Yalniz kaldim yiginlarin içinde...

Satir satir böldü beni heceler
Her kirkimi, kirka yardim savustum
Boslugumu kucakladi geceler
Sessizlikte, gürültüyle bogustum...

Varda yoku, haykirirken her seda
Aklim ki, aklimi basimdan aldi
Ona gidiyorum, bana elveda
Sonsuz olan sona, bir nefes kaldi..