Ruhidir benim adim hiç çikamam evimden
Dostlar uydururum hayali mutluyumdur bu yüzden
Bir çiçek dürbününden insanlara bakarken
Bir gün bir istasyon gördüm trenleri geciken
Yolcular ellerinde tek gidislik bir bilet
Henüz bilmeseler de hayat bundan ibaret
Istasyon insanlari burdalar tesadüfen
Ayni rüyayi görüp ayri yerlere giden
Eskiden çok eskiden ben daha çok küçükken
Henüz cennet plaji otopark olmamisken
Mercanlarin arasinda küçük baliklar vardi
En güzellerin el boyunda kavuniçi olanlardi
Bir gün bir rüya gördüm o kavuniçi balik benmisim
Büyümem beklenmeden afiyetle yenmisim
Istasyon insanlari burdalar tesadüfen