Ilk kursun, uçusan saçlarindan
Yolarak agarmis bir tutami
Duvardan sekip yere düstü.

Ikinci kursun, omuz basindan
Yirtarak adalesini nester gibi
Canhiras bir ses çikardi.

Üçüncü kursun saplaninca bilegine
Yüzünü dönerek haine
Dördüncü kursunu
Buyur etti gögsüne.

Besinci kursun dagitinca alnini
Kanlanan gözleri göremedi artik
Altinci kursunun
Yüregine yol aldigini.

Dadandilar üstüne
Çigliklar atarak, lakin
Ne olur, ne olmaz diyerek
Ihtiyati elden birakmadan.

Ve gördüler ki
Duvara yapismis kanli saçin ucunda
Kirmizi bir gül uç vermis, açiyordu
Yirtilmis adeleler ise
Kök salmisti betona.

Ve gördüler ki
Çürütmek için, bilegindeki
Firari demir kelepçeyi
Gözpinarlarindan bosanan
Umut mavisi dalgalar
Tuzlu bir deniz olusturmakta.

Ve gördüler ki
Darmadagin alnindan
Hisimla fiskiran yildizlar
Çalarak isiltisini, akan kanin
Yüreginden havalanan güvercine
Günesin dogdugu yeri göstermekte...