Kirilgan

Yokusa sürdün aski

Kopardin askin kanadini

Uçmaz oldu gönlüm

Hasretten yarali.

Sen orada, ben burada

Gönüller paramparça

Sen orada, ben burada

Bin bir parça.

Ne söylesen kirilir kalbim

Ne söylemesen iflah olmaz diyorum

Bu gönül yarasi.

Bir bayram daha geçti, buralardan

Pamuk sekeri gibi degil zaman

Erimiyor ki canim, erimiyor bazen.

Ne kadar büyüdüm desem

Ne kadar yol aldim desem

Bir o kadar çocuk, masun

Kirilganim, yolum uzun.

Ne kadar yoruldum desem de

Ne kadar üzüldüm desem de

Dag gibi dururum

Belli etmem, kimselere.

Hasretin, döndürdü beni deliye

Oysa, alismali insan böyle seylere

Biraz büyümeli, ögrenmeli, gülüp geçmeyi.

Söz - Müzik : Ümit Sayin