Kanadi kabus tasir
Zemheri kaninda dolasir
Isler diline donar kalir
Ardinda ümidi yorgun
Geceyi sürgün birakir
Korkulu yüz güne karisir
Bekleyis sonsuz ölüm gibi
Istersin gün yarin olsun
Yaban kalmasin gülün
Gözlerin sevinçli kalsin
Bekle, beni bekle gelecegim
Bekle, beni bekle dönecegim
Günesim tenini sarkarken
Huzurlu bahçesinde cennetin
Neseli çocuklar gördüm
Yüzleri rengarenk çiçekti
Kamasti gözlerim
Bekle, beni bekle gelecegim
Daglarda nehirlerim cosarken
Güvendesin, benimlesin, göreceksin
Ölesiye seni sevecegim
Bekle