Çocuktun, kirilgandin
Artik korku yok nemli gözlerinde
Yüzlerce, binlercesi var
Omuzuna oturmus, oradan sana bakar
Çektin gittin baharin pesine
Güzelim renkler yüzünde
Artik dönüp bakmazsin günesin soldugu evlere
Çiplak dursam tanriya sorsam
Niye ölür insan bile bile
Ardimda yillar sinsice kalbime sorar
Niye bu suçluluk niye
Yolculugun sonunda
Beyaz sevgini ört uykuma
Dün sabah seni gördüm
Aklin takilmis yine baliklara
Tertemiz, issiz kalbin
Arabadan kaçiyor vahsi sokaklarda