Yasanilasi dünyanin
Ne tadi ne tuzu kaldi
Ömür denen su zamanin
Çogu gitti azi kaldi

Çalismadan yiyenlerin
Derimizi giyenlerin
Nice benim diyenlerin
Ne izi ne tozu kaldi

Çürük ökçe yirtik taban
Kurdu kusu ettik çoban
Gariban daha da gariban
Ne çulu ne bezi kaldi

Bizden geçinen kallesler
Döner geri bizi taslar
Sivisti yaren yoldaslar
Ne sözü ne özü kaldi

Cahiller kendini aklar
Kamiller özünü yoklar
Kurudu çaylar irmaklar
Serçesmenin gözü kaldi

Dertli Divaninin vari
Canandir canin öz yari
Geçti bu devrin bahari
Ne yazi ne güzü kaldi