Babilin asma bahçelerinde
Iki kiz yürüyordu
Biri yesile çehrelenmis
Digeri yok
Orman senfonilerinde geceleyip
Olmayana asik oldu
Digeri ben oyum diyordu
Sessizligi dinledim
Mutluluk agaçlari çizdiler
Kökleri meyvalari görünmeyen
"onlarin sözlerini karistirin
Birbirlerini anlamasinlar diye..."
Öteki beni bilemediler bendeki
Babil kulesi yükselirken sirlarin ardinda
Yabanil ugultular gökler yarildi çatirtilarla
Sabaha karsi salincaklarinda kutsal atlilar
Ve aynalarda tanistigim baskalari
Beni sonsuzluga karistiran en eski ezgiyi söylüyorlar
Soyun üzerindekilerden tenine yapismis
Islak bogucu giysiden uyan
"ayni seylerden sözediyoruz" diyor biri
Küflü gülümsemeli kusgagali
Söküp atabildigim
Tek tek koparircasina haykirislarla
Bulanik miriltilar
Ne ariyorum burada?
Boslugu arar gibi?
Bir soru:
Sonun baslangicinda miyim?
Babilin asma bahçelerinde
Iki kiz yürüyordu
Biri yesile cehrelenmis
Digeri yok