Hep karanlik hep karanlik
Yeter artik yeter
Bir avuç kar beyazi
Bir adim yol bana
Bir nefes ver
Bir fisilda

Daglar duvar olsa önüme
Yollar kör dügüm dügümlense
Dönmem gözümü daglasalar
Ipe götürseler bir kus uçur yeter

Bir küçük pencere
Bir aydinlik bana