Günes asip gitti yine
Hiç görmedigim daglarda
Gece agir agir indi
Su koskoca kente

Bir ben kaldim yalniz çaresiz
Bir de boyaci esmer çocuklar
Dön gülüm yine gel gülüm
Dayanmaz artik hasretine bu ömrüm

Ürettik yeserttik
Sonunda ayri düstük
Ayri derelerde
Akiyor simdi hayat

Bir ben kaldim ortasinda kavganin
Bir de karanfil yürekli çocuklar
Dön gülüm yine gel gülüm
Dayanmaz artik hasretine bu ömrüm

Anlatilmaz bir sevdaydi
Sizisi ta içimde
Hangi sözcüge sigarki
Siiri yüregimde

Çözülmez ki bu bir kördügüm
Ugruna her gece
Sabaha dek öldügüm
Dön gülüm yine gel gülüm
Dayanmaz artik hasretine bu ömrüm