Eviniz kutu gibi küçücük bir evdi
Sarmasiklarla balkonu örtük bir evdi
Günesin batmasina yakin saatlerde
Yikanirdi gölgesi kuytu bir derede

Yaz, kis yesil bir saksi itir pencerede
Bahçende akasyalar açardi baharla

Ne sirin komsumuzdun sen, Fahriye Abla
Ne güzel komsumuzdun sen, Fahriye Abla

Önce upuzun, sonra kesik saçin vardi
Tenin bugdaysi, boyun bir basak kadardi
Içini giciklardi bütün erkeklerin
Altin bileziklerle dolu bileklerin

Açilirdi rüzgârda kisa eteklerin
Açik saçik sarkilar söylerdin en fazla
Ne çapkin komsumuzdun sen, Fahriye Abla
Ne güzel komsumuzdun sen, Fahriye Abla

Soz: Ahmet Muhip Dranas