Er is een man laatst doodgegaan



Die nog geen dag van zijn bestaan tevreden was



Maar dat begreep hij pas toen er geen weg terug meer was







Vlak voor zijn dood pas kreeg hij spijt van zoveel angst, verloren tijd



En hij vertelde mij over de hel die hij zijn leven lang had meegemaakt







Hij was nooit verliefd geweest, zelden verwonderd



Hij had nooit gegokt, dus hij was ook nooit bedonderd



Om ergens te komen had hij lopen moeten leren



Maar om iets te bereiken leerde hij marcheren







Hij is iets geworden, wat hij eigenlijk niet wilde



Zijn wereld verstilde, geen diepgang, geen top



Anderen huilden, dansten en lachten



Maar hij stond te wachten en hij wist niet waarop







Omdat het zo uitkwam is ook hij maar gaan trouwen



Maar hij bleef dromen van vrouwen die hij nooit echt heeft gekust



Hij zette zich af tegen zwervers en helden



Maar dat gaf hem zelden maar een ogenblik rust







En tegen zijn angst hielp geen ??n obligatie



Geen polis, geen aandeel, geen bank dacht meer mee



En aan het eind, op zijn crematie



Waaide zijn rook zelfs nog met alle winden mee







Er is een man laatst doodgegaan



Die nog geen dag van zijn bestaan tevreden was



Maar dat begreep hij pas toen er geen weg terug meer was